Iets met Kasper

Parijs blijkt nep-burgemeester te hebben

2008-12-24T15:48:00.000+01:00

’s Werelds grootste kwaliteitskrant, The New York Times, heeft vandaag toe moeten geven dat een in de krant afgedrukte brief van de Parijse burgemeester nep was. Of nou ja, de brief was echt, maar de inzender was een nep-burgemeester, wiens ambtsketting gemaakt bleek van papier-mâché. In de ingezonden brief werd fel uitgehaald naar Caroline Kennedy, dochter van wijlen president John F. Kennedy (bekend van zijn doodgeschoten worden en minder bekend van het feit dat hij zijn wc-papier voor gebruik altijd dubbel vouwde, want hallo, dat doet bijna iedereen).

Caroline Kennedy had bekend gemaakt dat ze Hillary Clinton op wilde volgen als senator namens New York en daar verzette de briefschrijver zich tegen. Haar kandidatuur zou een toonbeeld zijn van slechte smaak en niet-democratisch handelen, omdat mensen uit dezelfde familie eerder al dingen met macht hebben gedaan. De burgemeester van Parijs staat bekend als expert op het gebied van slechte smaak en dus werd de brief direct serieus genomen. Nu gebleken is dat de brief niet echt is, kruipt The New York Times door het stof om excuses aan te bieden. "Deze brief had niet gepubliceerd mogen worden", moest de hoofdredactrice toegeven.

Onderzocht wordt nog of de eveneens afgedrukte reactie van Caroline Kennedy, waarin ze de Parijse burgervader een stinkkaasetende hoerenloper noemt en afsluit met "LA LAKERS RULE!!@!", ook nep is.

Caroline Kennedy

Recordaantal immigranten naar Nederland; aantal vluchtelingen dat per vlot aankomt relatief klein

2008-12-24T15:47:00.001+01:00

In 2008 is een recordaantal immigranten in Nederland komen wonen. Het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) maakte vandaag bekend dat Nederland er dit jaar 140.000 immigranten bijkreeg. Het aantal emigranten lag dit jaar met 120.000 wat lager dan het voorgaande jaar. Voor het eerst in vijf jaar kwamen meer mensen naar Nederland toe dan er uit Nederland vertrokken. Verwacht wordt dat bekendmaking van deze cijfers een tegenovergesteld effect zal hebben.

Voorzitter stapt op bij gebrek aan relativeringsvermogen

2008-12-24T15:45:00.001+01:00

Gisteravond heeft de voorzitter van Roda JC bekend gemaakt dat hij opstapt, omdat hij en zijn gezin al geruime tijd bedreigd worden. En in het zuiden van ons land zijn enkele aanhoudende toespelingen op het uitprikken van de ogen van je bebolwangde dochtertje blijkbaar al genoeg om het bijltje erbij neer te leggen. Ongetwijfeld zijn ze de ruggengraatloze Kuijer in Kerkrade liever kwijt dan rijk.

Bezorgde rassupporters van Roda JC zagen terecht aanleiding om de dikke moeder van Kuijer poederbrieven te sturen, nadat Roda bekend had gemaakt uit financiële nood te overwegen om te fuseren met andere clubs uit de regio, zoals Fortuna Sittard. Hallo! Iedereen weet toch dat mensen uit Sittard altijd stinken naar die ranzige Bossche bollen van ze daar?!! Overwegen is wat je moeder doet, Kuijer!

Henk Kesler, directeur betaald voetbal van de KNVB, heeft desondanks ontsteld gereageerd op het besluit van Kuijer en hij wil de verantwoordelijken keihard aanpakken. “Ze kunnen rekenen op de zwaarst mogelijke stadionverboden”, aldus een woedende Kesler. "Die komen het stadion van Fortuna Sittard komend weekend niet in!" Dat zal ze leren.

Fig.1: Daphne (14) stapt ook op.

CBS maakt cijfers vleesconsumptie bekend

2008-12-23T01:23:00.001+01:00

Het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) heeft vandaag bekend gemaakt dat een gemiddeld gezin, bestaande uit twee ouders en twee volwassen kinderen, op jaarbasis een halve koe en twee varkens eet.

Net als in voorgaande jaren is het varkensvlees het populairste stukje vlees, al is de consumptie ervan de afgelopen jaren wel met 2 procent afgenomen. Of dit samenhangt met de toename van het aantal moslims in Nederland kan of wil het CBS niet zeggen, maar dat de consumptie van vlees van ongelovige honden met diezelfde 2 procent is toegenomen wordt door een woordvoerder wel ‘opvallend’ genoemd. De Dumbo Octopus verdreef dit jaar de Tarsier van plaats één op de lijst van het minst populaire consumptievlees.

Extremistische dierenactivisten hebben inmiddels in reactie op het bericht aangegeven op zoek te zullen gaan naar het gemiddelde gezin. "Hun 1,3 auto's zijn niet veilig", waarschuwde één van hen.

Nieuwe tips werpen 'nieuw' licht en zorgen voor 'massale' toename in gebruik van aanhalingstekens

2008-12-23T01:22:00.001+01:00

Het heeft een paar dagen mogen duren, maar eindelijk is er weer eens iets volledig nieuws te melden over Joran van der Sloot. Er zijn namelijk nieuwe tips binnen gekomen over Jorans mogelijke betrokkenheid bij de dood van Natalee Holloway, zo meldde het AD vandaag.

“Naar aanleiding van steeds nieuwe media-aandacht krijgen we nog altijd tips binnen”, aldus een woordvoerster van het Openbaar Ministerie. Wat de tips precies zijn wil het OM in het belang van het onderzoek niet zeggen. Vermoedens dat het om foto’s zou gaan waarop een slechts in een van de Nederlandse vlag gemaakte onderbroek gehulde Joran te zien is die het bloed uit de nek van Natalee zuigt terwijl hij met een wietjoint zwaait werden bevestigd nog ontkend. Joran zelf, die inmiddels miljoenen verdient met zijn handel in ‘I killed Natalee’-parafernalia in Kuala Lumpur, wilde niet op het nieuws reageren.

Het OM heeft wijselijk besloten de beslissing om Van der Sloot al dan niet verder te vervolgen uit te stellen tot volgend jaar.

Joran en Natalee in beter tijden.

Iraakse schoenengooier nog dit jaar voor de rechter

2008-12-23T01:21:00.001+01:00

De Iraakse journalist die vorige week zijn schoenen naar het hoofd van de Amerikaanse president George W. Bush gooide zal nog dit jaar worden berecht, zo liet de rechter in Bagdad vandaag weten. De 28-jarige Muntazer el-Zaidi moet op woensdag 31 december voor de rechtbank verschijnen. Hem hangt een celstraf van 5 tot 15 jaar boven het hoofd, omdat hij Bush met twee schoenen bekogelde, wat in veel Arabische landen wordt gezien als een grove belediging. Ook schold hij de president uit voor ‘hond’. Naar aanleiding van deze uitspraak zal een speciaal politieteam tegen dierenactivisme el-Zaidi tijdens het openbare proces in bescherming nemen.

President Bush heeft inmiddels bekend gemaakt voortaan alleen nog persconferenties te willen geven in badhuizen, moskeeën en ziekenhuizen voor slachtoffers van landmijnen.

Fig. 1: Compositiefoto van de verdachte

Apart politieteam tegen dierenactivisten: “Mrrrauw!”

2008-12-23T01:20:00.001+01:00

Eindelijk is er goed nieuws voor iedereen die al maandenlang geterroriseerd wordt door rondhangende dierenactivisten voor de buurtsupermarkt: het Korps Landelijke Politie Diensten gaat een apart team oprichten voor de bestrijding van dierenactivisme! Dit maakte het ministerie van Binnenlandse Zaken dit weekend bekend.

Volgens minister Guusje ter Horst gaan recente acties van dierenactivisten ‘absoluut over de schreef’. Hierbij zou het bijvoorbeeld gaan om het agressief bejegenen van medewerkers van aan dierproeven gelieerde bedrijven. Begin deze maand nog werd een huis in Zeewolde beklad en een auto overgoten met een bijtende stof. Het nieuwe politieteam zou dit soort acties moeten tegengaan. Om te voorkomen dat het team zelf ook slachtoffer wordt van dierenactivistisch geweld, zullen de dienstauto’s van het team waarschijnlijk bekleed worden met levende jonge puppies.

Ter Horst verwacht dat het team het aantal criminele activiteiten van extremistisch dierenactivisme flink terug zal kunnen dringen. En dat is nodig ook, want vooral in plaatsen als Zwijndrecht en Geitenwaard zit de angst voor dierenactivisme er goed in. Als het nieuwe team een succes is, sluit Ter Horst niet uit dat er ook teams opgericht zullen worden tegen excessief wildplassen en tegen extremistisch door rood rijden.

QWhy?!

2008-12-15T19:57:00.012+01:00

Het BBC-programma QI is een van de leukste bekijkenswaardigheden sinds de uitvinding van de blote mevrouw. In eerste instantie was ik dan ook behoorlijk enthousiast toen ik vijf minuten geleden - gelijktijdig met de 108 miljoen overige tot de intellectuele bovenlaag van de Nederlandse bevolking behorende kijkers van De Wereld Draait Door - vernam dat er een Nederlandse variant van QI komt (hoera!). Tot ik een fractie later begreep dat Arthur Japin het programma zal presenteren (hoewáááát?!). Het originele programma wordt gepresenteerd door Stephen Fry, die hieronder - speciaal voor jullie - even voordoet hoe ik er zo door de bank genomen en erop gezeten al QI-kijkend uitzie:

Om mijn enigszins sceptische houding ten opzichte van Japins QI-waardigheid te tonen laat Japin hieronder zelf - speciaal voor een geïnteresseerd toekijkend publiek van trouwe fans - zien wat ik met al zijn boeken ga doen als hij in het programma zijn omhoog gekrulde mondhoek en dito wenkbrauwen even vaak in de strijd werpt als het promo-materiaal doet vermoeden:

Ook stom: alle vragen die voorbijkwamen in het DWDD-fragment kwamen letterlijk uit de BBC-afleveringen. Hallootje! Bedenk zelf je absurde feiten waar nog nooit iemand van gehoord heeft, ja!

Maar goed, ik ga de eerste aflevering in ieder geval wel bekijken, hoor. Maar dan wel met een flinke pot pruimen in de ene en Japins gehele oeuvre in de andere hand.

We've known each other for so waaaaat?!

2008-10-23T11:14:00.010+02:00

De jaren '80 doen me weinig. Ben ik heel eerlijk in. Ik denk dat ik in de beginjaren te gepreoccupeerd was met nog niet geboren zijn en later met het bedenken van ingenieuze plannen om Simon van de zo door mij begeerde rode driewieler in de peuterspeelzaal te krijgen om de woeste charme van de gekleurde aerobicspakjes en de met tennisbandjes getooide wilde haardossen ten volle in me op te kunnen nemen. Sindsdien is het ook nooit meer echt goedgekomen tussen het decennium en mij. We sturen elkaar nog wel eens een kerstkaartje, maar veel persoonlijker dan 'Was de val van de Berlijnse muur nou nog net wel in jou of niet?' word ik nooit.

Vrijwel het enige wat me nog aan het decennium bindt is een nette meneer met rood haar en een van Kees van Kooten geleende regenjas. Rick Astley is een van de weinige mensen die mij kunnen doen terugverlangen naar de tijd waarin danseressen in een videoclip het vooral moesten hebben van het zwoel over de schouder kijken. En blijkbaar oefent Rick niet alleen op mij een mysterieuze, het bovenste knoopje van mijn overhemd dicht willen knopende aantrekkingskracht uit, want inmiddels is het zogenaamde Rick rollen een welbekend fenomeen op youtube. De onschuldige youtuberd die op zoek gaat naar de openingstune van de freggels of naar de hoogtepunten van Miss Universe 1994 kan ineens geconfronteerd worden met de passievolle danspasjes naar opzij van de barman in Never gonna give you up. Op zich is dat natuurlijk al een behoorlijk indehandjesklapwaardig verschijnsel, maar sindskort is er iemand die op nog toejuichenswaardiger wijze gebruik heeft gemaakt van Ricks pakkende melodielijnen en de hedendaagse knip-en-plaktechnieken:

Ah, to be back in the 80's again. And also the first Afro-American president of the United States. <3!

Basketbelmenietwantdatheeftevengeenzin!!

2008-04-04T18:54:00.011+02:00

Lieve lezer,

Mocht je één dezer dagen door mij gebeld worden, dan wil ik je hierbij vragen me niet langer dan, laten we zeggen, tien minuten aan de lijn te houden. De kans is namelijk groot dat je niet mij, maar de jatterd van mijn telefoon aan de telefoon hebt, die jou op mijn kosten probeert te bellen. En veel kosten kan ik er nu niet bij hebben, want mijn telefoon is pas gejat en nu wil ik een dure nieuwe.

De jatterd heeft waarschijnlijk toegeslagen terwijl ik met collega-leraren aan het basketballen was tegen een team vol 5 Havoërds en 6 VWO'erds - wat op zich ook wel een strategisch moment was, want het ging er (ondanks het feit dat onze gemiddelde leeftijd rond de 45 schommelde, evenals ons gemiddelde vetpercentage) dusdanig fanatiek aan toe dat ik een woeste telefoonroofachtervolging niet langer vol had gehouden dan een meter of twee; en dat alleen als ik voorover was gevallen en niet achterover. De wedstrijd werd in de verlenging overigens op indrukwekkende en/of knieontwrichtende wijze gewonnen door De Leraren, wat veel tere kinderzieltjes moet hebben geknakt en wat daarmee een geslaagde afsluiting van de werkweek was.

Tot slot: mocht je de tijd hebben binnen die tien minuten gesprekstijd te vragen wat hij met mijn iPod heeft gedaan, dan hoor ik het graag!

Alle danks,

Kasper

De voordelen van het docentenbestaan. Of: Ho-oi! Ik heb een docentenbestaan!

2008-02-06T14:45:00.000+01:00

Fatima (14): "Meneer, meneer, als u nu meteen mijn SO als eerste nakijkt krijgt u het telefoonnummer van mijn zus."

Dove klotekut pizzeriameneer

2007-12-04T20:36:00.000+01:00

"Ansjovis, ansjovis, ans-jo-vis," mompelde ik, om vervolgens met onverholen tegenzin een nieuwe hap te nemen van mijn net afgehaalde pizza met tonijn, ui en ananas.

Was alles maar 'Was alles maar konijnen'

2007-11-29T15:18:00.000+01:00

Dit is vanaf vandaag te koop. Handel daar ook naar!

Scriptiestrcrash

2007-10-28T23:22:00.000+01:00

Morgen heb ik een scriptiedeadline. De afgelopen dagen heb ik er alles aan gedaan om mijn tijd met het oog op die deadline zo nuttig mogelijk te besteden: ik heb afgewassen, hardgelopen, mijn videobanden opgestapeld, mijn gitaar gestemd, de akkoorden van ‘Nine crimes’ van Damien Rice opgezocht en direct naar de prullenbak gesleept, genotzuchtig gekreund toen ik het ‘prullenbak leegmaken’-geluidje hoorde, al mijn jongleerballetjes een naam gegeven en mijn computer op scriptievernietigende wijze laten crashen. Voor dat laatste hoefde ik overigens weinig te doen. Met stijgende verbazing en exponentieel toenemende ooggrootte toekijken bleek voldoende.

Het punt is dat dit me al eerder overkomen is vlak voor een deadline. Mijn laptop voelt die dingen aankomen, blijkbaar. Waarschijnlijk aan mijn gefrustreerd op hem neerdalende vuist. Hoe dan ook: het gevolg was dat een deel van mijn scriptie verloren ging tijdens de herstelwerkzaamheden. En dat had dan weer als gevolg dat een zekere “ja dahag ik ga echt niet tot vier uur ’s nachts doorwerken om alles weer in te halen”-heid bezit van me nam. En daarom heb ik een foto van mezelf gemaakt, bij de gecrashte computer, om naar mijn scriptiebegeleiders te kunnen sturen, als bewijs dat mijn computer écht gecrasht is en dat ik er dus niks aan kan doen dat ik nog niet veel verder ben dan de vorige keer. Om te bewijzen dat het echt dit weekend gebeurd is hield ik de zaterdagkrant voor me.

En oh.

Hoe gegijzelde West-Europese journalist in willekeurig Midden-Oosters land ben ik?!

Romans van Deze Tijd - Windstrekeneditie

2007-10-25T19:39:00.000+02:00

Die woensdag besloot ik voor één keer na het zwemmen geen patatje te halen. Op de hoek van het Surinameplein had ik de rode Suzuki Swift zien staan - de linker zijspiegel was nog steeds kapot. Ik had geen trek meer. Ik zei dat ik naar huis wilde.
‘Je bent gek,’ zei Donnie. Donnie zei altijd tegen mensen dat ze gek waren. Ook tegen Leo, toen hij Donnie er vorig jaar op gewezen had dat het geen goed idee was om het zilverkruit uit vijf strijkers te halen en te proberen er één grote strijker van te maken. ‘Je bent gek!’ had Donnie geroepen, toen Leo wegrende vlak voordat Donnie zijn nieuwe megastrijker aan wilde steken. ‘Flikker!’ Leo had al zijn vingers nog.
Ik zei tegen Donnie dat hij zijn bek moest houden. ‘Ik heb geen trek, oké?’ Ik zei dat het al laat was. Dat er nog zoveel te doen was. Donnie haalde zijn schouders op. ‘Er is altijd veel te doen,’ zei hij. We liepen verder.
‘Hee, is dat niet de auto waarin je ooit, zonder het te weten, tot aan de afsluitdijk met je volle gewicht op dat pasgeboren hondje hebt gezeten?’ vroeg Donnie.
Ik zweeg, pakte een steentje en wierp het door de eerste zijspiegel die ik tegenkwam.

Uit: Dagmar ter Heuvel, Noordnoordoost

(Waarmee ik maar wil zeggen dat jullie dit moeten gaan kopen. Nu.)

Eerder

Barst!, of: Hee, een zin met 'het' en 'de' direct achter elkaar!

2007-08-31T11:04:00.000+02:00

Ik wil het in groep 5 aan mij overhandigde vriendenboekje van een van mijn blonde klasgenotes terug, want toen ik daarin vermeldde dat mijn hobby’s ‘voetbal, Ducktales kijken en opengebarsten kroketten uit de oven halen’ waren wist ik duidelijk niet waar ik het over had. Inmiddels weet ik hoe het voelt om een klodder gesmolten koeienoog op mijn handpalm te voelen belanden en ik moet zeggen dat auw auw auw.

Maar goed, misschien riep ik het ook wel over mezelf af. Kroketten horen immers niet in de oven. Kroketten horen in frituurpannen, in monden, in muren, of, als het dan echt niet anders kan, verwerkt in het nest van een mandarijneend. Maar op het pakje stond dat in de oven gebakken kroketten gezonder waren dan gefrituurde kroketten. En dat was, in combinatie met het de nul benaderende aantal frituurpannen in mijn huis (ik heb wel dingen in huis die op zich ook in frituurpannen voor zouden kunnen komen, zoals materiaal), voor mij voldoende om dan de oven maar te gebruiken. De kroket ontplofte echter op mijn hand – wat inmiddels na ‘op nucleaire wijze in de kleuterschool' mijn minst favoriete soort ontploffen is – en ik ben er eerstegraadsverbrandesque op gewezen dat ik een nieuwe hobby moet zoeken. Weet iemand iets?!

Yo mama so fat she fell in love and broke it

2007-08-21T18:12:00.000+02:00

Eerder rapte ik over een schietpartij op het Zuidplein waar ik getuige van mocht zijn. Oplettende lezer Bart wees me onlangs op het volgende, allesmooirondmakende krantenbericht:

"Zo dragen ze ook wel eens kettingen om hun pols," voegt Kevin Sjoerd, 'groenteboer' in Charlois, toe. "Ze weten blijkbaar niet dat die dingen om hun nek horen." Arme knapen. Geen idee waar ze mee bezig zijn. Hoe dan ook: ik wil graag benadrukken dat ik hun dikke moeders nooit heb willen beledigen.

Superman laat eerste boertje

2007-08-09T17:59:00.001+02:00

Het Nieuw-Zeelandse ouderpaar dat vorige maand te horen kreeg dat ze hun zoontje niet 4Real konden noemen heeft inmiddels besloten het kind voorlopig in te schrijven onder de naam Superman. Maar volgens de verantwoordelijke ouders zal hij ‘voor familie en vrienden altijd 4Real blijven’. Actiegroep Kids R Super reageert furieus.

‘Belachelijk,’ aldus woordvoerster Wonderwoman de Groot, terwijl ze een lekker kopje koffie zet, ‘zoals iedereen weet steunen wij ouders die besluiten hun kind naar een superheld te vernoemen. Kinderen zíjn ook super en dat is iets wat wij graag uit willen dragen. Die ‘R’ in onze naam betekent ook eigenlijk ‘are’ dat is Engels ho wacht ik laat de melk overkoken.’ Echtgenoot The Tick de Groot vervolgt: ‘Door pas in tweede instantie een superheldennaam voor je kind te kiezen zeg je in feite juist het tegenovergestelde: mijn kind is inferieur. Pas super als het echt niet anders kan. En daar zijn wij fel op tegen.’

Het duo, zelf sinds kort trotse ouders van de snoezige Radioactive Man, pleit daarom voor een verbod op ‘het pas in tweede instantie naar superhelden vernoemen van kinderen’. Het tweetal wil op die manier een signaal afgeven aan radicale ouders die het vernoemen van kinderen naar superhelden zouden misbruiken om op die manier kinderen in een kwaad daglicht te stellen. De twee denken overigens niet dat het voorstel een kamermeerderheid zal krijgen. Niet alleen omdat er over het algemeen wereldwijd weinig aandacht is voor superheldvernoemingen, maar ook omdat Skeletor Dingemans van drie straten verderop er ongetwijfeld weer alles aan zal doen de plannen van Kids R Super te dwarsbomen.

2007-06-21T17:40:00.000+02:00

Oud-Vossemeer – Het besluit van de Nieuw-Zeelandse burgerlijke stand om de wens van een ouderpaar om hun zoontje ‘4real’ te noemen niet in te willigen heeft binnen de actiegroep Numbers 4 Life heftige reacties opgeleverd. De groep pleit al jaren voor een ‘minder 1zijdige benadering van het naamverschaffingsamb8’.

“Dit is nieuw voor ons,” aldus πa van den Olmers, woordvoerster van de actiegroep Numbers 4 Life, “we hebben hier nog nooit eerder problemen mee gehad.” De goed gebekte dertiger, zelf sinds enkele maanden moeder van de blakende 2cute, staat er van te kijken dat de naam 4real in Nieuw-Zeeland problemen oplevert. “Absurd. Wij zijn het ook absoluut niet met het besluit 1s en zeker niet ge9 hierin mee te gaan. Eerlijk gezegd vind ik het nogal 8erlijk,” stelt de Zeeuwse in 3ste bewoordingen, om op bed8zamere, licht bekakte toon te vervolgen: “Cijfers zorgen 1erzijds voor een te 4en veelkleurigheid en anderzijds voor een ongekende 1duidigheid. Zoals de vader ook aangeeft: met cijfers in je naam weet je pas 8 wat je naam betekent." πa werkt inmiddels, in samenwerking met mede-leden Abit2l8 Almekinders en 4gottencondom Noteboom, aan een petitie voor de erkenning van cijfernamen.

De Nieuw-Zeelandse burgerlijke stand heeft laten weten vooral problemen te hebben met de naam 4real, omdat onduidelijk is hoe de hoofdletter 4 er precies uitziet.

404 Error: Title not found

2007-06-05T00:58:00.000+02:00

Omdat mijn broer al tijden een tot nog toe nog altijd niet aan de praktijk getoetste passie voor foto’s van kalende, doch opvallend hoog springende basgitaristen aan de dag legt ging ik vandaag voor hem op zoek naar de foto van The Police die ik ergens vorige week in De Volkskrant had zien staan. Handig hierbij is te weten dat mijn kamer, naarmate het langer geleden is dat ik de weg naar de oud-papierbak gevonden heb, in toenemende mate alleen nog maar uit krant bestaat. Het begint met een bescheiden stapeltje netjes gevouwen kranten in mijn boekenkast, maar verandert dan langzaam in een wurgslangesque krantenmassa, die mijn kamer in een allesomvattende greep probeert te nemen en er daarbij niet voor terugdeinst stukjes over crises in de VVD-top en columns over gorilla's in de strijd te gooien. Kranten vormen een gevaar dat in de media danig onderbelicht blijft.

Ondanks het dictatoriale karakter van mijn krantenkamer ging ik op zoek naar de betreffende foto, om - en hiermee schuif ik de spanning die de zoektocht an sich in zich had wellicht ietwat te snel aan de kant - geruime tijd later huilend op te geven. Volgens mijn berekeningen (waar ik verder niet te veel over kwijt wil, behalve dan dat het getal pi een niet te onderschatten rol heeft gespeeld) moest ik de krant van vorige week woensdag hebben. En dat was dus precies de allerenige krant van vorige week die ik niet kon vinden. Wel vond ik de volledige jaargang van 2001 (“Zware cafébrand schokt Volendam” - “21ste lijkt terrorismevrije eeuw te worden” - “Pim Fortuijn leeft nog”) en een Donald Duck Extra, die het leed wel kon verzachten, maar slechts op eigenmerkwasverzachtige wijze. Ook kwam ik de afstandsbediening wel dertien keer tegen.

En dat heb ik dus altíjd en bovendien constant! Ik vind altijd alles direct, behalve dan datgene wat ik daadwerkelijk zoek. Dingen die ik nodig heb kan ik alleen bij toeval tegenkomen. Zoals daarnet, toen ik gefrustreerd besloot dan maar af te gaan wassen om in ieder geval nog íets van mijn dag te kunnen maken en de pan optilde die al een aantal dagen op mijn tafel en op de krant van vorige week woensdag had gestaan.

+5 streetcredibility

2007-03-24T14:03:00.000+01:00

'Dit bedoel ik dus,' zei de dikke, kalende man naast me, 'lekker begin van mijn weekend weer. Zit gewoon al niet lekker in mijn vel en nu dit weer. Echt iets voor mij.' In de hoek van de juwelier zat een jonge vrouw te hyperventileren, terwijl naast haar de luiken van de winkel naar beneden gingen. Ik keek ongemakkelijk om me heen. Hoe ging ik mijn lezers duidelijk maken in welke situatie ik terecht gekomen was?! Klote in medias res.

Hier vervaagt het beeld op kleurrijk kronkelende wijze, want dat gebeurt nou eenmaal bij teruggaan in de tijd. In feite is dat het enige wat nog tussen ons en reizen door de tijd staat: dat we niet weten hoe we alles om ons heen kleurrijk kunnen laten kronkelen en vervagen.

Toen ik gisteren de Free Record Shop uitliep in winkelcentrum Zuidplein, begon iemand ineens te schieten. Ik had niks gekocht, dus misschien had ik het verdiend, maar ik vond het zelf toch wel wat ver gaan. Bij de eerste knal dacht ik nog dat het vuurwerk was, maar bij de daaropvolgende knallen zei iets in me (het op vroegere maandagmiddagen verveeld langs Miami Vice zappende Kaspergedeelte) dat het hier toch echt om schoten moest gaan. Gelukkig bleek niemand op mij gericht te hebben, al was ik daar pas zeker van toen ik gebukt doch heelhuids de dichtstbijzijnde juwelier bereikt had. Ik was niet de enige: terwijl de geschrokken verkoopster de luiken van haar winkel liet zakken, renden ook een dikke, kalende man en een jonge vrouw de winkel binnen. Nog voordat de luiken naar beneden waren had de man zijn telefoon al gepakt om in verontwaardigde bewoordingen zijn leed te verwoorden.

'En zo zijn we al weer terug bij het beginvanstukjemoment,' dacht ik. 'Viel best mee.' Ik besloot me verder dan ook te richten op het verwerken van het feit dat ik zojuist een schietpartij mee had gemaakt. De enige juiste manier leek me het schrijven van een rap.

Rap veranderen hier

Weet je wat het is dat ik altijd heb geloofd
Elk mens heeft recht te shoppen tot de lichten zijn gedoofd
Maar dat kan zo niet langer, schiet het door mijn hoofd
Als iemand bij het shoppen van z’n leven wordt beroofd

Mensen, mensen
Dit is toch niet waar
Je gaat shoppen op de fiets
En je vertrekt op een brancard

Het zijn de normen en de waarden van de opgeschoten jeugd
Zij vinden dit normaal, nou ik vind het geen geneugt
Ik had me al die tijd zo op een nieuwe trui verheugd
Maar het consumeren wordt door al dat moorden vet verneukt

Mensen, mensen
We moeten zeggen stop
Dit moet snel rap veranderen
Hier nog iets met 'shop'

C. & A.

2007-03-23T11:47:00.000+01:00

Vriendin C. heeft een zoontje ~~genomen~~ gekregen. Hartstikke Leuk, natuurlijk. Al krijg ik nu langzamerhand wel het idee dat ik tegenwoordig op de tweede plaats kom.

A. heet hij. Dat jullie weten over wie ik het heb wanneer ik vertel dat ik met vriend A. naar Winnie the Pooh en het avontuur van de plotseling halflege honingpot ben geweest. En naar Hannibal rising. Want we sneaken dan na de eerste film nog gratis een andere zaal in, natuurlijk. Zo zijn we, A. en ik. We nemen ook gewoon ons eigen drinken mee naar de bioscoop.

Vriendin C. vertelde dat ze nog wel moet wennen aan het feit dat A. nu echt A. is en niet, pak ‘m beet, B. Voor de zekerheid probeert ze af en toe andere namen uit, om te testen of hij niet per ongeluk anders heet. Ik hou daarvan.

En daarom ga ik nu een tekening maken voor A. Een tekening, van een tafelpoot. In 3D.

De keel en hoe hij me uithangt

2007-03-10T17:40:00.000+01:00

In de categorie ‘minder prettige gewaarwordingen’ heb ik vandaag keelpijn. Dat heb ik wel vaker, maar deze keer lijkt het alsof een in een nietsontziend kaasraspkostuum geklede Jack Wouterse door mijn keel probeert te kruipen en het simpelweg verdomd in te zien dat hij bestwel vast zit. Bij elke slikbeweging probeert hij tevergeefs mee te glijden. Ik vond hem in Minoes toch beter dan in mijn keel. :(

Nu is het zo dat er vrijwel altijd als ik tussen neus en lippen door laat vallen dat ik ziekig ben en dat ik het besterf van de pijn wel iemand is die het nodig vindt op te merken dat ‘het wel mee zal vallen, want mannen klagen altijd veel eerder over hun ziek zijn en pijnhebberij dan vrouwen.’ Ik antwoord dan altijd met een welgemeend ‘oh kom ohop’, gevolgd door een zo mogelijk nog wellergemeend ‘zelfs oh kom ohop zeggen doet al pijn’, maar mocht dat argument voor een enkeling nog niet doorslaggevend genoeg zijn, dan wil ik het pijndrempelmisverstand hierbij definitief uit de wereld helpen.

Het staat ongetwijfeld ook ergens in de bijbel, maar wetenschappelijk onderzoek heeft in ieder geval aangetoond dat vrouwen een lagere pijngrens hebben en bij pijnlijke stimuli eerder aangeven pijn te voelen dan mannen (e.g., Paulson et al., 1998; Miller & Newton, 2006). Zo is aangetoond dat vrouwen een stimulus met een temperatuur van 50°C aangebracht op de huid als pijnlijker ervaren dan mannen. Deze pijnervaring is ook gekoppeld aan een grotere activiteit in bepaalde hersengebieden bij vrouwen dan bij mannen.

Omgerekend geven vrouwen bij een temperatuur van 47°C aan evenveel pijn te hebben als mannen bij een temperatuur van 50°C. Stel nu dat vrouwen bij een temperatuur van 47°C (= 320 Kelvin*) hun pijngrens bereikt hebben en mannen bij 50°C (323 Kelvin), dan betekent dat dat mannen bij 47°C nog 0,93% van hun pijngrens verwijderd zijn. Mijn allereerste blogstukje schreef ik op 13 september 2003. Dat is 1274 dagen geleden. Dit is het eerste stukje dat ik schrijf over keelpijn, dus ik mag ervan uit gaan dat ik nu voor het eerst mijn pijngrens bereikt heb. 0,93% van 1274 is 11,8. Als ik een vrouw was geweest had ik dus 12 dagen eerder mijn pijngrens bereikt dan nu en dan had ik dit stukje dus op 27 februari al geschreven. Terwijl ik toen nog helemaal niet ziek was!

Het moge duidelijk zijn: als mannen klagen doen ze dat met overgave en recht. Als ooit nog iemand tegen mij meent te moeten zeggen dat mannen eerder over pijn klagen dan vrouwen, dan slik ik dat niet meer. Want dat doet vet pijn. :'(

-----------------------
* Met dank aan Ernst voor de verbeterberekening. Goed te zien dat 'in Delft wonen' daadwerkelijk iets oplevert.

Dingen die ik gemaakt heb tijdens het college Language Disorders

2007-02-23T12:40:00.000+01:00

Aantekeningen:

Tekening van een tafelpoot (3D):

Tekening die ongetwijfeld in een leerboek over Language Disorders zou verschijnen, ter "Zie je, dit boek is helemaal niet zo stom, er staan 'cartoons' in!" voor de studenten.

Propje van afgescheurde ringbandpapierzijkanten:

Farnsworth-geïnspireerde tekening:

Aan de Lezer

2006-12-15T19:30:00.000+01:00

Beste Lezer,

Ga dit eens kopen.

Vriendelijke groet,

Kasper

Bedenk zelf maar een titel oke even geen zin in hoor

2006-12-11T20:21:00.000+01:00

Ik ben lui. Doe je niks aan. Of, nou ja, ík doe er in ieder geval niks aan. Ik ben namelijk best lui. En dat terwijl ik er vanochtend om kwart over 7 uit moest. Kwart-o-ver-fok-king-etc.! En luiheid en vroeg-op-moeten-staan is net zoiets als ~~Bassie & Adriaan~~ ~~Samson & Gert~~ Irene Moors en ik: dat gaat niet samen. Dacht ik. Maar eigenlijk voelde ik me de hele dag prima. En da's mooi, want dan hoef ik er verder ook niks over te zeggen.

Wat wél gezegd moet worden: ter luiheidscompensatie is er nu samenwerkingsverband dit. Gegarandeerd net iets meer posts dan op deze site!!~!

In de reeks "foto’s die het beter zouden doen als filmpje": tumbleweed

2006-11-23T20:27:00.000+01:00

And there was much rejoicing

2006-11-03T12:57:00.000+01:00

Ik heb mijn rolletje Top Drop terug!!~! Want - en dit verduidelijkt wellicht het een en ander – dat was ik dus kwijt. Al een maand of drie. In een vlaag van een plotseling opkomende opwelling had ik het rolletje gekocht, om het vervolgens dus net zo makkelijk weer te ikweetnietwatten.

Ik doe dat wel vaker, vooral met de afstandsbediening. Die ikweetnietwat ik met behoorlijke regelmaat dusdanig, dat ik hem pas terugvind op het opgeefmoment, wanneer ik me moedeloos op mijn bed en betreffende afstandsbediening laat ploffen. De Top Drop vond ik echter niet terug door erop te gaan zitten, maar door in de zakken van mijn regenjas te voelen. Ik zocht namelijk naar de afstandsbediening en begon behoorlijk radeloos te worden.

Ik bleek het rolletje dus ooit in mijn regenjas gestopt te hebben, wat direct verklaart waarom het zo lang onvindbaar voor me was. Dat komt, mijn regenjas heeft niet zozeer als voornaamste functie het spatvrij houden van het zich eronder bevindende normaliter rompvormige lichaamsdeel met bijbehorende bedekkingen (ik vergeet het ding op cruciale momenten (d.w.z., momenten waarop er op enigerlei wijze water uit de hemel komt (nog iets tussen haakjes, voor de fun :p (hoef je dus niet op te letten...))) namelijk altijd aan te trekken), maar eerder het tevreden houden van mijn moeder. Het feit dat ik in het bezit ben van een regenjas stelt haar gerust over mijn gezondheid. Dat ik mijn regenjas kan laten zien, telkens als ze vraagt of ik wel goed eet. “Ja hoor mam,” zeg ik dan, “kijk maar Top Drop.” En dan is ze tevreden. Als ik als het regent mijn winterjas maar aandoe, want anders vat ik kou.

Wat ik maar wil zeggen: Hoi, ik leef nog, sorry dat ik zo weinig schrijf!!~! Dat, en: Pas op, Top Drop wordt zo een beetje zacht en aanpapierplakkerig na drie maanden in een regenjas. :-(

moedeloze kreuin

2006-10-19T12:22:00.000+02:00

Ik heb weer een geldig paspoort!

En ik ga je zeggen, sinds het Grote Scalpeermisverstand van 1797, waarbij Botte Adelaar het stippellijntje per abuis onder de neus zette, is een kruinaanzet nog nooit zo rigoureus afgesneden.

-(

Mijn bed & ik: een verhaal over voornamelijk mijn bed & ik

2006-10-04T16:28:00.000+02:00

Mijn bed kraakt. Ineens. Deedtie vroeger nooit. Niet met mij erbij, althans. Terwijl, er is onlangs niks bijzonders mee gebeurd, voor zover ik weet. Ik gebruik hem al jaren alleen voor slaap- en tijdelijkespullenneerleggeoriënteerde bezigheden. ~~En oke op zondag breng ik er een oud vrouwtje mee naar de kerk waarbij ik haar alle hoeken ervan laat zien yeah!!!@!~~ Maar ja, het is sinds het kraakbegin nog geen zondag geweest ho hier moet ook een streep doorheen.

Wat ik maar wil zeggen: wat brengt zo'n bed ertoe in ene te gaan kraken, zonder dat iemand erop heeft gekunstschaatst met de complete werken van Vestdijk in de hand? Ik snap dat niet. Ik vind, voor dit soort dingen moet een reden zijn, aanwijsbaargewijs. Daarom heb ik besloten dat ik dan maar te dik ben voor mijn bed.

Om verder mrrrwffnouwordikalwéérwakkeromdatikmeopm'nanderezijdraai!!~!-gedrag te voorkomen, heb ik bovendien besloten dat ik vannacht op de grond slaap. Op een matras, dat wel, want metromannistisch perzikhuidje. En omdat ik niet zeker wist of mijn matras nog wel ergens in mijn kamer op de grond paste, heb ik dat net getest. En hij past precies! Met als gevolg dat a) mijn kamer er nu uitziet alsof ik bij mezelf logeer en ik in een staat van opgewonden geenzinommijntandentepoetsenheid verkeer en ik bovendien de neiging heb mezelf met kussens te slaan tot het ruzie wordt en één van mij begint te huilen, en b) ik hier nergens meer kan ijs- of proberen van de ene naar de andere kant van mijn kamer te komen. En daardoor zal ik bij gebrek aan beweging alleen nog maar dikker en dikker en nou ja dikker dus worden tot ze me oppakken omdat ik te dik ben voor hier en dan stoppen ze me in de gevangenis en dan gaat het daar pas écht mis!!~!

Ja, zo zal het gaan.

Nou, dan heeft het dus ook geen zin meer om het tentamen van morgen te leren. \:)/

~~Mijn dank gaat uit naar Nynke omdat ze me strepen heeft leren zetten~~

Hushoe Boy

2006-09-06T00:38:00.000+02:00

Schoenen met mij kopen is vooral een mooie gelegenheid om mijn tenen te zien. Dat komt, ik denk ’s ochtends nooit goed na over welke sokken ik aan doe. “Die zwarte of nee toch die andere zwarte” zul je mij ’s ochtends nooit horen denken. Kan ook niet want hallo het is denken hoor!!
Bovendien koop ik meestal schoenen op dagen die daar helemaal niet voor bedoeld zijn en niet op dagen waarop ik een keer met voorbedachte rade wél goede sokken aangetrokken heb. Dat er bijvoorbeeld “Hele dag college bah!!” in mijn agenda staat bij die dag. Of “nou eindelijk alles leuks van YouTube bekijken”. En dat ik dan precies die dag ineens merk dat ik aan iemand vraag of ze die nee die ernaast ook in maat 47 hebben. Kortom: ik heb dus altijd net als ik nieuwe schoenen ga passen gaten in mijn sokken. En dat terwijl ik helemaal niet graag met mijn tenen te koop loop. Ik heb prima tenen, hoor, niks mis mee, maar ze zijn niet voor om te zien. Ze zijn voor om steeds zwakker te worden als gevolg van evolutionaire processen die samenhangen met de toenemende steunkwaliteiten van ons schoeisel.
En daarom heb ik nu dus besloten geen schoenen meer te kopen en mijn dagen alleen nog te slijten met het alles leuks zoeken op YouTube.
Daarom, en ook een beetje omdat ik dees' hieronder tegenkwam en erg hou van het monsteresque "if you want me for your girlfrieeeeeeeend" hierin. De clip is bovendien ook best noujakijkzelfmaar. Kijk zelf maar!!~!

Basement Jaxx - Hush Boy (Crazy Itch Radio, 2006)

Ö!

2006-09-04T13:02:00.000+02:00

Net nog maakte ik een geluid dat niet in letters gevangen kan worden, maar dat, als dat wél zou kunnen, exáct zo geschreven zou worden: hmg’bvzrhhng. Een beetje het geluid dat je maakt als je je verslikt in een net uit een bh-cup gedronken slok chocomel, aldus. Dat kwam door staathieronder.
Als je op deze pagina scrollsgewijs benedenaan geraakt, dan kom je bij een link naar een statistieksite, waarop te zien is of er onlangs nog mensen op mijn site gekomen zijn door te googlen op “kasper” (nee) of op “nicht oom neuken foto” (ja). Bovendien is er op terug te vinden hoeveel bezoekers ietsmetkasper dagelijks heeft. Normaal gesproken zijn dat er een stuk of vier en zijn ze over het algemeen allemaal ik. Ik mag graag mijn eigen site tsjekken op non-existente comments, daar ben ik heel eerlijk in. Vervolgens klik ik dan door naar de genoemde statistiekpagina om te kijken of er nog mensen uit Venezuela op mijn site geweest zijn. Zo ook net nog, tot ik daar plots in ene zag dat er vandaag al zestig bezoekers op mijn site geweest zijn. 60! > 4!!~! En mijn refresh-knop was niet blijven hangen, dus daar kon het deze keer niet aan liggen. Al snel ontdekte ik dat het kwam door hierdoor (zie post van 3.9.06). En dat deed me dus hmg`bvzrhhng’en van panikerende ikverdienditnietheid.
Nu zou ik als blijk van waardering wel al mijn vaste lezerds naar martenhoepla willen sturen, maar ik ben er elke dag al een paar keer juichend, dus dat schiet niet op. Daarom dan maar dit, waarderingsgewijs.

En een welgemeende wmrqtzzzv.

Martenhoepla heeft op dit moment overigens al 135 bezoekers gehad, waaruit geconcludeerd kan worden dat meer dan de helft van zijn lezerds denkt van “jamaar ho, in een bh-cup hoort voor mij gewoon tiet hoor en anders niet” en weigert te klikken. Zulke lezerds wil ik óók. :^(

Gewoon 'revolutionair-socialistisch vakbonds- en partijleider'? :-(

2006-09-01T13:20:00.000+02:00

Gisteren heb ik zeventien euro uitgegeven aan pasfoto’s. Dat komt ik ben beswel een ijdeltui... nee, wacht, door mijn allesvernietigende gave ongeschiktvoorpaspoorte pasfoto’s te maken. Eerst bleek ik in een zwart-wit hokje te zitten. En ik wist dus niet dat die nog bestonden. Want wie wil er nou een zwart-wit pasfoto? Afgezien dan van de naar muf ruikende voice-over van The Wonder Years. Maar hallo, voice-overs hebben toch altijd net hun ogen dicht op pasfoto’s, dus daar dient bestaansrechtontnemend niet naar geluisterd te worden. Ik weet nu overigens wel hoe zwart-wit foto’s gemaakt worden. Ze flitsen je zo genadeloos, dat alle kleur uit je gezicht verdwijnt. Ik heb nu vier zwart-wit foto’s waarop ik verdwaasd, ietwat scheel en met half open mond van waarbenikheid in het niets staar. Maakte achteraf wel weer een hoop goed, die foto’s.
In hokje twee ging alles soepel – ik kreeg zelfs het krukje helemaal naar beneden gedraaid - tot bleek dat ik mijn hoofd minder goed binnen de rode cirkel op het scherm had gehouden dan in eerste instantie gedacht. Mijn ‘aanzet van de kruin’ stond er niet op. En sinds 28 augustus 2006 is die aanzet identiteitsbepalender dan de snor van Chiel Montagne. Foto afgekeurd.
Met prijzenswaardige naïviteit stortte ik me vervolgens in de rij voor de Fotomobiel (een caravan EEN CARAVAN! waarin pasfoto’s gemaakt worden) vlakbij… oh oh! Ik bedenk opeens dat ik na drie metrovolle jaren in Amsterdam nog steeds niet weet wie Henk Sneevliet nou was, terwijl ik me daar wel al al die jaren het hoofd over breek! Ga ik meteen uitzoeken. Dat van die pasfoto’s is toch stom. De clou is dat ik nog steeds geen nieuw paspoort heb, omdat ik ergens een identiteitsbewijs heb dat eerst nog ingeleverd moet worden. Gedesillusioneerd begaf ik me huiswaarts, om aldaar Chiel zijn snor terug te geven. Dahag!

Maak af en win een af verhaal!

2006-07-03T13:48:00.000+02:00

Het afronden van een bachelorthesis is net zoiets als het leeg eten van een bord inmiddels lauw geworden broccoli met door je vader in zijn overenthousiasme der op het laatste moment bij gegooide stukjes kaas: omvoorjeuitteschuiven is het woord. Vandaar dat ik me vanmiddag bij mijn ouders voornamelijk beperkte tot tv-kijkerij. Maar dat dan wel weer verdeeld over twee tv's, moet ik hier als puntje pro-Kasper naar voren brengen. Telkens als er weer sprake was van een kom-Kasper-ga-nou-eens-wat-doen-moment sprokkelde ik mezelf bij elkaar en liep ik energiek naar boven danwel naar beneden, om vervolgens aldaar tevreden opnieuw achter een der tv's plaats te nemen, nog net op tijd om te zien dat "karretje" een van de zes dingen was die SBS6-Gigi mee zou nemen achter haar fiets. Twee keer heb ik op het punt gestaan Gigi te bellen (de tweede keer ontdekte ik haar ook op net5), maar telkens lag de benodigde telefoon precies bij de andere tv. Op die manier wordt het ook wel heel moeilijk om te prestéren, natuurlijk.

Toch ben ik er op een bepaald moment in geslaagd de computer van mijn moeder, met daarop mijn bijnaäffe bachelorscriptie, daadwerkelijk aan te zetten. Om vervolgens op die computer op zoek te gaan naar oude, ooit eens door mij geschreven teksten. Want ja, je moet jezelf toch bezighouden als je daadwerkelijk belangrijke dingen te doen hebt.

Hierbij wil ik "vervolgens op zoek gaan naar oude, ooit eens door jezelf geschreven teksten" uitroepen tot tip van de week. Dingen aantreffen is namelijk een niet te versmaden bezigheid. Zo trof ik, onder de naam Baarnt Graapstra.doc, de volgende regel aan, die ongetwijfeld een aantal jaar geleden de aanzet moet zijn geweest tot Iets Groots:

Baarnt Graapstra glimlachte zijn grauwgele tanden bloot, schoffeerde en passant de serveerster, die aanstalten maakte zijn half opgegeten moorkop weg te halen, en constateerde tevreden dat het vanavond weer zover was: Lingo op tv.

Het document bevatte na die regel enkel leegte.

In sommige gevallen hoef je dingen gewoon niet af te maken.

Geen geldig buskaartje? Vernietigende vousvoyering is mijn deel! Of nee, de uwe. Uw deel.

2006-06-13T11:58:00.000+02:00

Bush wil ban op broccoli in Grondwet

2006-06-06T22:10:00.000+02:00

NEW YORK - Na zich het afgelopen weekeinde krachtig uit te hebben gesproken tegen het homohuwelijk heeft president Bush nu ook aangegeven zijn enige nog resterende aartsvijand hard aan te pakken: de broccoli. 'Ik lust het niet', aldus de charismatische president dinsdag.

Bush legde een korte verklaring af in het Witte Huis voor een groep genodigden die stuk voor stuk tot de brede groep leerlingen uit de onderbouw van basisschool Little Mayflower behoren. Ook een kort optreden in Sesame Street wijdde Bush, naast het getal zes, aan broccoli. Bush: 'Jaren van ervaring hebben ons geleerd dat ander eten volstaat om groot en sterk te worden en om op die manier de stabiliteit van de samenleving te bevorderen.' Bush voerde verder aan dat het eten van bijvoorbeeld zachte stukjes fruit kinderen 'beter beschermt dan welk ander door de mens bedacht stuk voedsel'. Bush benadrukte hiermee het belang om het eten van 'andere dingen dan broccoli' als exclusiviteit vast te leggen in de Grondwet. 'Zes', aldus de aimabele politicus.

De Democraten hebben er inmiddels op gewezen dat 'broccoli met een sausje of wat kaas nog best binnen te houden is'.

"Dat heet gewoon lipkuiltje, hoor"

2006-05-31T10:50:00.000+02:00

Aldus (in de reeks pijnlijke combinaties) het-meisje-dat-altijd-zo-stampt en tevens vriendin-van-huisgenote-pal-boven-me.

Neusdallipwaldeukding

2006-05-27T20:10:00.000+02:00

Toen ik vanmiddag mijn broer tussen neus en lippen door hoorde zeggen dat hij met de doedelzakspeler meegereden was naar een optreden van zijn band, besefte ik in ene iets: dat richeltje tussen je neus en je lippen daaro heeft geen naam. Voor zover ik weet. Doet er verder ook niet echt toe.

Schrijnender echter, is het feit dat ik geen enkele doedelzakspeler ken. Sterker nog, ik ken geeneens een nudist. Geen fregateigenaar. Geen filatelist. Geen Filippino.
*slaat woordenboek dicht*
En ik weet mijn eigen bloedgroep niet. Maar dat is hier dan weer niet echt van enig belang.

Het gebrek aan doedelzakspelerachtige types in mijn directe omgeving voelt als een gemis. Ik heb het gevoel dat mijn leven toch rijker zou zijn wanneer ik iemand zou kennen die wel raad zou weten met een blowpipe. Maar goed, ik heb ook al jaren het gevoel dat ik iemand ben die de discipline op kan brengen zijn conditie op peil te houden.
Dus ik kan me vergissen.

Maar toch: als je een fregat hébt, mail me ff, oke?

Om nog enige zin aan deze post te geven: Hoi! Ik ben er weer!!!~!

Even een tip voor die googlerd die 'zweet randen in de matras verwijderen' intypte en hiero kwam

2006-04-24T22:03:00.000+02:00

Zweetranden is één woord dus misschien helpt dat succes!!!~!

Demonstratie tegen massale demonstraties groot succes

2006-04-21T14:30:00.000+02:00

Amsterdam – Op de Dam in Amsterdam is vanmiddag om tien minuten over 12 met groot succes gedemonstreerd tegen massale demonstraties. Volgens Feike Tjeenke, woordvoerster van het organiserend platform, waren er ‘niet meer mensen aanwezig dan normaal op een vrijdagmiddag op dit tijdstip.'

‘Juist nu de echt massale demonstraties door de heersende apathische levenshouding steeds meer uit het straatbeeld lijken te verdwijnen is het van groot belang een signaal af te geven door niks van ons te laten horen,’ aldus de bevlogen zegsvrouwe. Onder het motto “Ik baal van massaal” trok niemand erop uit. Alleen Tjeenke zelf is wel even aanwezig geweest, bekent ze. ‘Het begon toch te kriebelen. Maar ik heb het beoogde gebrek aan massaliteit nooit uit het oog verloren.’ Tjeenke was dan ook voornamelijk in de hoek van het plein terug te vinden.
Het platform ageert al geruime tijd tegen de massaliteit van verscheidene demonstraties. ‘Het is gewoon toch best vervelend als je bijvoorbeeld net ergens moet zijn waar dan precies gedemonstreerd wordt. Massaliteit van een demonstratie verhoogt de kans op zo'n gebeurtenis.’
Het succes van vandaag zal hoogstwaarschijnlijk niet het einde betekenen van de protestacties van Tjeenke en consorten. ‘Sterker nog, reken er maar op dat u nog veel vaker niks van ons zult horen,’ vertrouwt de sympathieke Gelderlandse ons toe, 'maar u begrijpt, dat hebt u mij niet horen zeggen.'

Ja nu was mijn computer dus weer stuk

2006-04-17T14:23:00.000+02:00

En het stomme is daar heb ik dus geen bijpassende foto van, ik heb alleen maar foto's van poezen!!!~!

Geloof me, ik heb het geprobeerd

2006-04-09T22:18:00.000+02:00

Mochten jullie je afvragen waarom ik de afgelopen twee weken zo weinig gepost heb: ik heb opgepoest in het huis van vriendin C en met de betreffende poes viel niet te sollen. :(

Grote Ontdekkingen Top 5 - 20 t/m 26 maart

2006-03-27T18:02:00.000+02:00

Zowel op de Grunberg-achterflap van Blauwe maandagen als op die van Figuranten staan de volgende quotes:

'Een groteske komedie, een zeldzaamheid in de Nederlandse literatuur.' - NRC Handelsblad

'Een van die zeldzame, verrassende boeken waarvan je bijna tranen in je ogen van het lachen krijgt.' - Il Manifesto

'When Arnon Grunberg starts to speak again, I will be listening.' - Boston Globe

Dus óf ze hebben het copy-pasten in de gehele Westerse recensie-cultuur tot kunst verheven óf het is volksverlakkerij dat het een aard heeft. Niemand die twéé zeldzaamheden in de Nederlandse literatuur achter elkaar kan schrijven, dus hè. Is er eigenlijk een commissie die het achterflapwaarheidsgehalte toetst?
Er staat 'groene paprika' als extra-groente-tip op de Kip Tandoori pakken van Knorr (maar vast ook op alle andere Kip Tandoori pakken hoor. IetsmetKasper wil niet geassocieerd worden met maar één merkpak Kip Tandoori), maar op de verpakking staat dan weer een foto met daarop overduidelijk róde paprika!
Ik meende Clive Mantle - Little John in de de-jaren-'80-televisiesgewijs-dominerende tv-serie Robin of Sherwood (als je googlet op "Robin of Sherwood" is de eerste treffer een site van de tu in Delft, dus dan weet je dat het een puike serie is) - te herkennen in een trailer van The New World, maar het bleek iemand anders met een baard.
De supermarkt hier gaat niet om acht uur, maar om negen uur dicht, en dus heb ik me zojuist voor niks zweterig en hijgend preiwaarts begeven.
De onder puntje nummero 1 aangehaalde quotes op de achterflap van Figuranten blijken bij nader bekijk niet op die roman zelf, maar óók op Blauwe maandagen te slaan. Rechtsboven staat onder de foto van een guitig lachende Arnon de in-heel-kleine-letters-getypte tekst: "Arnon Grunberg (1971) debuteerde op 23-jarige leeftijd met Blauwe maandagen, een roman die wereldwijd vertaald wordt. Over dit boek:", waarna in een ander lettertype en in grotere letters de eerder door mij aangehaalde quotes geplaatst zijn. Bij nader opzoek bleken de recensenten over Figuranten ook heel wat minder positief gestemd:

'Een armetierig tragisch werk, zoals er al zo veel in de Nederlandse literatuur verschenen zijn. Sterker nog, deze hele recensie is een letterlijke kopie van mijn recensie over 'Bleekers zomer' van Mensje van Keulen.' - NRC Handelsblad

'Deze gaan we echt niet vertalen hoor.' - Il Manifesto

'When Arnon Grunberg starts to speak again, I'll smack him.' - Boston Globe

Rap van Deze Tijd

2006-03-19T13:32:00.001+01:00

Omdat het anders moet

Wanneer wordt het nou toch weer eens beter in dit land
Ik las weer dat het slecht gaat dat stond zelf in de krant
Ik zei tegen een mattie vroeg wat is er aan de hand
Hij zegt een gozer die is dood en een school staat in de brand
Telkens weer alleen maar hoor ik van deze verhalen
En dat is waar ik nu gewoon weer stevig van moet balen
Iedereen die is hier altijd stoned als een garnalen
Maar niemand die dus weet waar hij zijn uitkering moet halen

Omdat het anders moet
Omdat het anders moet

Sluit niet je ogen voor het leed
Dat Nederland heet
Want voor dat je het weet
Word je uitgekleed!

Alles die verandert en de wereld die draait door
Maar ondertussen worden er dus mensen vermoord
Dat is dus niet normaal nee ik vind het zelfs gestoord
Weet je wat het is dat ik dus nu weer heb gehoord
Er leven hier in Nederland vet veel arme mensen
Die hebben net als jij en ik allemaal ook wensen
Van de geld en van de auto’s en van optreden bij Jensen
Maar wij zijn dus die ego’s en wij wijzen hun de grenzen

Remix! Remix!

Omdat het anders moet
Omdat het anders moet

Sluit niet je ogen voor het leed
Dat Nederland heet
Want voor dat je het weet
Tsjekken ze je reet!

Dat ze denken ja je hebt vast bolletjes bij je daaro
Maar dat weten wij dus ook wel dat is echt niet altijd waar no
Ze schuiven ons de schuld toe en ze vinden dat niet raar? Ho!
[solo van de gitaar] yo!
Wij hebben het niet beter dan oom Tommie in zijn hut
Alles moet echt anders anders blijft het hiero prut
Ik zou wel willen helpen maar ik ben zelf weer eens blut
Dus gooi je handen in de lucht en roep het leven dat is kut
Je vader is een zuiplap en je moeder is een trut
Je hebt je tsjikkie weer bezwangerd maar wat moet je met dat grut
Je ligt onder je bouwval want je had niet goed gestut
Gooi toch die handen in de lucht en roep het leven dat is kut

Het leven dat is kut!

Yo Yo Yo

Omdat het anders moet

Yo Yo Yo

Omdat het anders moet

Sluit niet je ogen voor het leed
Dat Nederland heet
Want voor dat je het weet
Slaken wij nog eens die kreet

Omdat het anders moet – Het leven dat is kut

Remix!

This one goes out to Reverse double U Peek
my homies
S to tha T double f

Geen tijd voor een nieuw stukje? Haal een oude kwasi-informatieve uit het archief waar een ieder zich de komende maand op stuk kan bijten. En maak

2006-03-18T11:23:00.000+01:00

bovendien de titel zo lang dattie niet meer past!!!~!

Aangeboren preutsheid

Ik weet het nog precies. Naast me, op de rand van mijn matras, balanceerde een kop hete thee. Cactussmaak; ik verkeerde toentertijd in een experimentele fase. Het was vroeg, te vroeg eigenlijk voor cactusthee, maar je moet toch wat, als je wakker wilt worden. Ik was eerst, in een plotselinge al-wakker-wees-waan, naar de voordeur gelopen om de krant te halen, maar lag al snel weer veilig onder de dekens, met de Volkskrant van vijf april 2004 in mijn linkerhand. Tevreden doezelde ik CaMu door, tot mijn ogen per ongeluk naar de andere kant van de voorpagina dwaalden.
‘Vrouw dichtte eerste Nederlands’, las ik, en was in één klap echt wakker. Ho. Hier ging iets vreselijk mis. 'Hebban olla vogala nestas hagunnen hinase hic andu thu. Wat unbidan we nu?’ - het zijn de regels die elke vaderlandslievende middelbare scholier uit het hoofd kent, die de basis vormen van de hedendaagse Nederlandstalige literaire canon en die dus toch zeker niet door een vróuw geschreven zijn?! De Volkskrant beweerde blijkbaar van wel. De beroemde regels stammen waarschijnlijk uit de 12e eeuw. Ik wist eerlijk gezegd geeneens dat vrouwen toen konden schrijven. En als ze het al konden, dan mócht dat toch zeker niet, van de mannen?
Aan de andere kant had ik het kunnen weten. Welke man begint er nou over nestjes bouwen? Mannen willen gewoon seks. ‘Iedereen neukt! Ik wil ook!’, zou een man geschreven hebben, zonder daarin een ‘jij’ te betrekken. Sterker nog, zonder het zelfs daadwerkelijk op te schrijven. Wij mannen zijn blind geweest, al die jaren. Gedesillusioneerd stapte ik uit bed om een douche te nemen, een warme, ditmaal.

Een paar dagen later stuitte ik op een artikel van de taalwetenschappers Motley, Camden & Baars, geschreven in 1981. In 1975 ontwikkelden zij een techniek om versprekingen aan proefpersonen te ontlokken. Het gaat hierbij om versprekingen waarbij de beginfonemen van twee woorden verwisseld worden, zoals wanneer iemand ’s avonds vlak voor het naar bed gaan zegt dat hij ‘zijn panden gaat toetsen’. Dergelijke versprekingen worden tegenwoordig ook wel spoonerismen genoemd.
Baars et al. hebben aan kunnen tonen dat, wanneer de kans op echte woorden bij een verspreking even groot is als de kans op onzinwoorden, er na verspreking toch eerder een bestaand woord uitgesproken zal worden dan een onzinwoord. Een spreker zal dus eerder zeggen dat hij zijn panden gaat toetsen, dan dat hij zijn woeten gaat vassen. Dit verschijnsel wordt ook wel het lexicaliteitseffect genoemd. Daarnaast heeft onderzoek naar spoonerismen onder andere ook aangetoond dat mensen eerder geneigd zijn syntactisch correcte versprekingen te maken dan syntactisch incorrecte en dat sprekers eerder semantisch legitieme versprekingen zullen maken dan semantisch onlogische.
Dergelijke resultaten lijken erop te wijzen, dat er in het taalproductiesysteem in onze hersenen een component aanwezig is, die controleert of datgene dat uitgesproken gaat worden, wel lexicaal, syntactisch of semantisch correct is. De vraag is nu wat we ons precies bij zo’n component voor moeten stellen. Op welk moment binnen de spraakproductie vindt de controle plaats? En wat zijn de criteria, naast lexicaliteit, syntaxis en semantiek, waar spraak volgens die component aan moet voldoen?
Uit eerder onderzoek is gebleken dat de component zijn werk doet na de fonologische fase van de spraakproductie, maar nog voor de articulatorische fase. De component wordt dan ook wel een ‘Prearticulatory Editing Component’ (PEC) genoemd. Het onderzoek uit 1981 waar ik op stuitte gaat op zoek naar nieuwe criteria aan de hand waarvan de PEC te werk zou kunnen gaan.
In dit onderzoek probeerden de onderzoekers seksueel getinte versprekingen uit te lokken bij proefpersonen. Zo gebruikten Baars et al. doelwoordparen als duck fate, clink pit en tool kits. Na verspreking ontstaan hierbij de woordparen fuck date, pink clit en cool tits. Ze vergeleken het aantal daadwerkelijk uitgesproken versprekingen in bovengenoemde woordparen met het aantal versprekingen dat optrad in vergelijkbare woordparen, die geen seksuele ondertoon hadden, zoals bij duck bait, clink sip en tool carts. Wat bleek? Mensen waren veel minder snel geneigd taboewoorden uit te spreken dan normale woorden. Een verspreking als cool tits kwam dus veel minder vaak voor dan een verspreking als cool tarts.
Nog interessanter wordt het, wanneer blijkt dat de onderzoekers tijdens het onderzoek ook gelet hebben op de zogenaamde Galvanic Skin Response (GSR) van de proefpersonen. Uit de GSR vallen de temperatuur en de zweetgraad van de huid op te maken. Uit de GSR-resultaten bleek, dat mensen die een seksueel getinte verspreking dreigden te gaan maken, meer begonnen te zweten en dat de temperatuur van de huid bij die mensen toenam. Blijkbaar controleert de PEC ook of het wel gepast is om iets uit te spreken en hangt het taalproductiesysteem nauw samen met andere hersencomponenten. Hoe groter het taboe dat heerst over datgene dat uitgesproken dreigt te worden, hoe minder snel datgene ook daadwerkelijk uitgesproken wordt.

Zo gemakkelijk praten mensen dus helemaal niet over seks. Dit geldt zowel voor vrouwen als voor mannen, zo blijkt uit het door mij aangehaalde onderzoek. En waarom zou een man daarom niet tóch over ‘nestjes bouwen’ kunnen beginnen, terwijl hij eigenlijk neuken bedoelt?! Mooi dus dat die beroemde Eerste Zinnen nog steeds heel goed door een man geschreven kunnen zijn, hè! De Volkskrant beseft dat bij nader doorlees gelukkig ook. De krant vermeldde dat de regels door een vrouw geschreven zijn, ‘of ten minste geschreven vanuit vrouwelijk perspectief’. Aha! Vrouwelijk perspectief! Het is vast gewoon het pennenprobeersel van een middeleeuwse nicht met neigingen naar transvestitisme. Mannelijk Nederland kan opgelucht adem halen.

Ga nou open brief

2006-03-10T11:53:00.000+01:00

Beste meneer Vifit,

Al jaren is LGG mijn Lust en mijn GG. Al van jongs af aan vraag ik me in toenemend passievolle mate af wat LGG nou eigenlijk betekent. Bovendien is mijn darmflora nooit balansiger geweest dan nu, sinds ik jullie internetriedel heb gehoord.
Maar oh.
Dit:

wil ik niet meer.
Welke kant ik ook probeer, telkens stuit ik weer op een kartonnen muur die mijn darmflorawip spontaan naar extra-water-aanmaak doet doorslaan.

Mijn LGG smaakt al jaren naar vork en ook al hoort dat misschien ik weet niet maar ik wil dit:

niet meer.

En dit ook niet, overigens:

Hoe dan ook: Zou u mijn vifitpak voortaan openbaar willen maken?

Bij voorbaat dank,

Kasper Soeters

Middeleeuwse Romans van Deze Tijd

2006-03-06T17:37:00.000+01:00

Wen die Maikel te disco quame
Sag hi daer die heete dame
Hi rechte sinen guldijn haere
En quam terstont al bina claere
Maer wat hi niet kon ne weten
Si waer van die Duvel beseten

r.2 heete – zwetende
r.3 guldijn – donkerblonde
r.5 Niet…ne – ontkennende woorden (niet, nooit, enz.) worden veelal gecombineerd met de ontkenning ne of en. – 'Wat hij niet kon weten'
r.6 ‘Op haar CU2-profiel had ze achter muzieksmaak Within Temptation geschreven’

Uit: Het leven van Maikel – de maagd van Almere-zuid, Madelief Rauwersdijck

Sudoku's vont Wilfred gerijflijc
Hi geroekte dat luterlijc
Met ene qualster uut den bec
Quam hi hooch an sinen trec

r.3 uut - uit

Uit: Die vermakelijcheiten Wilfreds, Tijm Dof

Mettien si te castele quam
si en vont er niet veel an

Uit: Van den vacantie Ludewijde, Tiffany Smuijkgout

Eerder

Ootmarsum 163 km.

2006-03-02T12:13:00.000+01:00

Vanochtend zag ik vanuit de bus een bordje langs de kant van de weg dat precies daarowaardelettersstonden was ondergesneeuwd. "Pas op, sneeuw!", stond erop, denk ik.
Of: "Uw vrouw zei dat u net rechtsaf had moeten slaan, hoor". Of: "Kasper, je bent een egoïstische zak. Hallootje! Ik ben al ergens in de veertig ofzo hoor tenminste zo zie ik er wel uit!!!~!
-xxx-jes, die vrouw die al die tijd al naast je staat in het gangpad en zich bij elke bocht krampachtiger vastklampt aan de lus naast je hoofd"
Maar nee wacht, dat laatste past vast niet. *opgelucht*

Verder was de sneeuw vooral stom, want er viel een vlok op mijn neus en als ik scheel keek kon ik hem zien en daardoor vond ik ineens mijn neus te groot.

Fig.1 - Ik, vlak nadat ik de sneeuwvlok van mijn neus had weten te verwijderen

Ik wou hem op 7 zitten

2006-03-01T01:00:00.000+01:00

Toen ik vandaag na een minútenlange zoektocht naar de afstandsbediening al opgevend op diezelfde afstandsbediening ging zitten, verscheen er prompt “sleep uit” op het beeldscherm; een boodschap die mij in verregaande staat van verwardheid bracht en me waarschijnlijk de hele nacht wakker zal houden, overnadenksgewijs. :(

De zak & de held

2006-02-19T22:28:00.000+01:00

Vandaag heb ik een zakkenroller tijdens het treininstappen tot twee keer toe een welgemikte pats op zijn rolarm gegeven, dusdoende voorkomend dat hij er met de draagbare fietskoplamp van het leuke meisje voor me vandoor zou gaan. Stom van het meisje dat ze haar fietskoplampding in het voorvakje van haar tas had gestopt, natuurlijk (iedereen wéét toch dat duistere figuren fietskoplampdingen gemakshalve voorvaksgewijs hopen aan te treffen), maar ik zag het toch als mijn plicht de vermetele patsgewijs een halt toe te roepen. De snoodaard droop af en verliet met zijn staart tussen de benen per direct de trein. (Nou ja, bij wijze van spreken dan hè: hij had geen echte staart, hoor. Ik denk omdat hij met staart te veel op zou vallen. En dat wil je niet, als dief. Hoewel hij dan wel weer een snor had.)

In mijn enthousiasme over mijn geslaagde heldendaad, besloot ik ook voor de nodige nahulp te zorgen. Ik ging tegenover het meisje zitten en vroeg haar opgewekt of ze niets miste uit haar voorvakje. Een verbaasde en ietwat vijandige dat-is-de-slechtste-openingszin-ooit-blik was mijn deel. Voor de vorm keek ze nog wel even in haar voorvak (zodat ik een glimp van haar fietslampding op kon vangen), maar ze zei niks tegen me en ze straalde één-en-al laatmemetrustheid uit. Ik verdenk haar er zelfs van dat ze te vroeg de trein uitgestapt is, om maar aan mij te kunnen ontkomen. Ze zag er niet uit alsof ze iets te zoeken had in Woerden.

En daar zit je dan met je goede bedoelingen en je contactuele eigenschappen. Ik hoop dat het meisje vannacht in het schijnsel van haar lampding over een pluizig konijntje fietst. (Een pluizig konijntje dat niet meer van nut zou kunnen zijn voor de wetenschap, dan hè!) Klote NS.

Romans van Deze Tijd

2006-02-09T23:03:00.000+01:00

Wouter – 28 jaar, dataconsultant – plantte de Gucci zonnebril in zijn halflange haardos en glimlachte naar zijn weergaloze weerspiegeling in de kersrode lak van zijn BMW Z4. “Vanavond neuken,” dacht hij toen hij de The Jam binnenstapte. De nacht lag wijdbeens voor hem.

Uit: Sjit, kankerzooi!, Wout Woesthoff

Ludo Olfsmonkel, kruidenier in spe, bedacht zich geen moment en kreeg een erectie om u tegen te zeggen. “De chaos,” mompelde hij, “de chaos en de dood. Verdomd linke combinatie. Als je er niet van houdt.” Buiten kakelde het lichtjes.

Uit: Spontane bezigheden, Wolff Grennemeyer

“Verdomme!” riep Ahmed, “die klootzak keek naar m’n vriendin!”

Uit: Het snorverbod, Khalid Mouahz

Die ochtend ontplofte de intercity van 11:06 u. vroeger dan normaal; een zeldzaamheid die door Tjebbe Weyff met een ironische glimlach begroet werd. “Te vroeg! Steek die maar in je zak, NS,” mompelde hij en stapte goedgeluimd op de fiets. Vandaag zou alles anders worden. Alles, maar bovenal: de maatschappij.

Uit: Retourtje Paradijs, Leef Weijdemans

Grijsblauw golfde het winterse lijfzachte in de donkere hegemonie van het hemelgewelf. Achter het glui talmde de tweeling luidkeels hun ware aard; zij wachtten op de vleesbewolkte Hannah, die – zo tastbaar de belofte nog – in ruil voor een meer aardse weemoed bereid zou zijn haar gewilligheid in diepbedroomde daden om te zetten. In het bovendeelse keelde een klauwier, maar de tweeling hoorde het niet; althans, zij schuchterden het dier geen toehoor. Zij wachtten.

Uit: Terugblik tot toen, Thomas Wonkeldoorn

Hij viel per ongeluk

2006-02-08T15:45:00.000+01:00

Ik heb vandaag besloten mijn hamer, die al enkele maanden (jaren, red.) achter de kast ligt, daar te laten liggen. Ik heb hem nooit nodig, maar ben me wel regelmatig bewust van het feit dat dat ding onbereikbaar ligt te wezen. Er zijn klaarblijkelijk hersenregionen die zich constant met Tamelijk Nutteloze Informatie bezighouden en die informatie op de meest onverwachte momenten opwaarts doen borrelen: "Kasper! Er ligt een hamer achter je kaaaaast!", "A. Cooplandt heet eigenlijk Arij Priiiins!", "(8) When I'm not with you I lose my mind - Give me a siiiiign - Hit me baby one more time! (8)". Wat zit De Mens toch schitterend in elkaar.

Ondanks dat wil ik een ieder de eerderdoormijaangeschafte Haribo Super Fruitmix afraden. De reclametekst ("Haribo maakt kinderen blij, ouderen horen ook daarbij") mag dan wellicht naar meer smaken; de rode snoepjes smaken naar goedkope kauwgomballen. :(

Mijn blog, een kennismaking met

2006-02-08T01:39:00.000+01:00

En dat dit dan mijn weblog wordt. Voor om dingen op te schrijven. Ook al heb ik eigenlijk niks te melden; iets wat ik overigens wel van de daken zou willen schreeuwen.